نشاطپرست ( nac t - parast ) و نشاطمند ( nac t - mand ) ص . پ . شادمان و خوشحال و آنكه بعيش و عشرت مىگذراند . نشاطى ( nac ti ) ص . پ . مأخوذ از تازى - شادمان و معشوف و خرم و دلشاد و خوشحال و گستاخ . نشاعة ( noc 'at ) ا . ع . آنچه بدست ير كشند و دور اندازند . نشاف ( nec f ) ا . پ . خشكى دهان از شدت گرسنگى و نادانى و غفلت . نشاف ( nec f ) ع . ج . نشفة . نشاف ( nacc f ) ا . ع . كسى كه سر گرده نان را در ديك فرو برد و تنها خورد و به ديگران ندهد . نشاف ( nacc f ) ص . پ . مأخوذ از تازى - جذب‌كننده و به خود كشنده . و كاغذ نشاف : كاغذى كه بدان خط تازه نبشته را بخشكانند . نشافة ( noc fat ) ا . ع . كف شير وقت دوشيدن . نشافة ( nacc fat ) ا . ع . دستار پاك كردنى . نشافه ( nacc fe ) ا . پ . مأخوذ از تازى - رومال و دستمال . نشاقى ( nac q ) ا . ع . شكارى كه حلقه ريسمان در گلوى وى افتد . نشاك ( nac k ) ا . پ . بلغت زند و پازند : شكر و سكر . نشال ( nacc l ) ا . ع . آنكه سر گرده نان را در ديك فرو برده تر كند و تنها خورد و به ديگران ندهد و نشاف . نشان ( nec n ) ا . پ . اثر و علامت و رسم و داغ و مهر و نگين و نقش و ضرب . و نمود و نمونه . و هدف و نشانه تير و تفنك و جز آن . و سراغ . و علم و لوا و رايت . و موخ و علامت خانوادگى . و علامتى كه دولت براى خدمت و يا براى افتخار به كسى مىدهد . و حد و سرحد . و علامتى كه در جايى مىگذارند و علامتى كه در سرحد نصب مىكنند . و داغ و اثر زخم . و بهره و حصه و نصيب و قسمت . و نشان دادن : سراغ دادن و بيان كردن و نمودن . و نشان داشتن : علامت داشتن و داغ داشتن . و نشان كردن : علامت گذاشتن و داغ كردن و مقابل ساختن . و نشان نهادن : نامزد كردن زن و شال انگشترى كردن . و نشان مردى : نره و ذكر . نشان ( nec n ) ص . پ . نشاننده و نهنده و نصب‌كننده و برقراركننده و فرو نشاننده . و آرام دهنده . و درين معانى هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند شاه‌نشان و حرارت‌نشان و خاطرنشان . نشان‌بردار ( nec n - bar - d r ) ا . پ . علم بردار . نشانجى ( nec n - ji ) ا . پ . آنكه طغراى پادشاه را مىنويسد و خازن مهر پادشاهى . نشاندار ( nec n - d r ) ص . پ . علم بردار . و داغدار و داغ نهاده شده . و آنكه داراى نشان و علامت باشد . نشاندگى ( nec ndagi ) ا . پ . در ميان نهادگى و داخل كردنى و نصب و غرس . نشاندن ( nec ndan ) ف م . پ . رسم كردن و نشان كردن و نقش كردن . و قرار دادن چيزى را بر بالاى چيز ديگر بنظم . و ترتيب پيرايه و زيور و جواهر و جز آن را قرار دادن . و سنك و يا ميخ از براى نشان در امتداد راه برپا كردن . و درج كردن و غرس كردن درخت . و تكان دادن لباس . و پيروى كردن كسى را . و حاضر شدن . و خاموش كردن آتش را با آب . و صاف كردن . و نشستن فرمودن و نشستن كنانيدن . و فرمودن كارى . و نصب كردن و تعيين نمودن و مقرر كردن . و بنظم و ترتيب نهادن . و گذاشتن و نهادن . و نشانه گرفتن . نشانده ( nec nde ) ص . پ . نصب شده و غرس شده . نشانستن ( nec nestan ) ف م . پ . نشانيدن و نصب كردن و نشستن كنانيدن . نشانگاه ( nec n - g h ) ا . پ . هدف و نشانه . و جاى نشان كرده شده . نشانگر ( nec n - gar ) ا . پ . آنكه نشان مىكند . و آنكه نشان مىسازد . و پرگار . و حافظ و نگهبان مهر و نگين . نشانه ( nec ne ) ا . پ . هدف و جايى كه براى انداختن تير نشان مىكنند . و علامت و اثر و نشان . نشانه انداز ( nec ne - and z ) ا - ص . پ . آنكه تير را بنشانه مىزند - و آنكه تير وى خطا نمىكند و تير انداز ماهر . نشانى ( nec ni ) ا . پ . نشان و علامت و اثر و يادگار . و امضا و طغرا . و يادداشت و آنچه دلالت بر يادداشت كند و آنچه ياد آورد . نشانيدن ( nec nidan ) ف م . پ . نشان كردن و رسم كردن و اثر كردن . و دفع تشنگى كردن . نشاور ( nec var ) ا . پ . نام رودخانه‌اى . نشايد ( nac yad ) پ . كلمه نهى از فعل شايستن يعنى شايسته نيست و نبايد و سزاوار نيست و لايق نيست . نشائد ( nac 'ed ) ع . ج . نشيدة .